Ысык-Көлдө — Issık-Göl'de

Жай келди. Кемал жана анын үй-бүлөсү Ысык-Көлгө барышты. Алар Чолпон-Атада үч күн калышты.

Көл абдан чоң жана көк. Көлдүн артында бийик тоолор бар. Тоолордо ак кар бар! — Ата, бул деңизби? — деди кичинекей Эмир. — Жок, балам, бул көл. Бирок абдан чоң, — деди Кемал.

Эмир жана апасы сууга түшүштү. Суу бир аз муздак. Кемал сууга түшпөдү. — Суу өтө муздак! Мен бул жерде отурам, — деди ал. Ал кумда отурду жана китеп окуду.

Түштө күн абдан ысык болду. Кемал катуу терледи. Акыры ал да сууга түштү. — Ой, кандай жакшы! — деди ал.

Эмир жана апасы суудан чыгышты. Бирок Кемал суудан чыкпады. Бир саат өттү. Эки саат өттү. — Ата, тамак даяр! — деп чакырды Эмир. — Дагы беш мүнөт! — деди Кемал.

Кечинде алар көлдүн жээгинде балык жешти. — Эртең сууга биринчи мен түшөм! — деди Кемал күлүп.